La Juliette

gehuld in een melodie van grijzen
ziet zij door betraande ogen
verbeelde herinneringen
de revue passeren

haar geest blijft gesloten
ook als de geur van zijn
manlijkheid haar omringt
zij huilt om de door hem
gereikte tranendoek
zij wacht afstandelijk
op haar komst
die zich van verre meldt

schaamte   verachting    medelijden
strijden om voorrang in haar geest
terwijl zij die kwam het hoofd
op haar schouder vlijt

gezamenlijk verwoorden zij
hun eigen gevoelens